Strona ks. Macieja Jastrzębskiego

Modlitwa o przebaczenie

10. Marzec 2009 . przez xmj

W II Niedzielę Wielkiego Postu w naszym kościele ks. Paweł Sprusiński (nasz ziomek, przygotowuje się do pracy na misjach w Peru) głosił Słowo Boże o przebaczeniu. Może raczej o braku przebaczenia…wiemy wszyscy, że to nie łatwe zadanie. Ale potrzebne, żeby żyć normalnie i zdrowo. Wkrótce przeżywać będziemy rekolekcje. Może warto teraz przebaczyć? I prosić o wybaczenie? Powiedzieć: odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy…   Zamieszczam tu tekst modlitwy o przebaczenie o. Roberta DeGrandis SSJ i modlitwę ks. Tomka Radkiewicza.
Wersja audio modlitwy ks. T. Radkiewicza (do pobrania mp3 10MB)

ps komu najtrudniej jest przebaczyć?

Poniższa modlitwa o. Roberta DeGrandis SSJ obejmuje najważniejsze obszary naszego życia, wymagające przebaczenia. Przypomni Ci ona również inne, bolesne wydarzenia, które dotyczą wyłącznie Twojego własnego „Ja”, Pozwól Duchowi Świętemu działać w wolności, a wtedy będzie przywodził Ci na myśl te osoby lub grupy ludzi, którym potrzebujesz przebaczyć. Poświęć, na tę modlitwę dostatecznie duto czasu, by móc przedstawić Bogu wszystkie osoby, z którymi związały Cię bolesne doświadczenia, Tę modlitwę czytaj wielokrotnie. PAMIĘTAJ przy tym, że:
?  Przebaczenie jest aktem wolnej woli nie uczuciem. Jeśli modlimy się za kogoś, możemy być pewni, że przebaczyliśmy tej osobie.
?  Aby pomóc sobie kogoś zaakceptować i otworzyć się na tę osobę bardziej, wyobraź ją sobie z Jezusem i powiedz do Pana: „Kocham ją, ponieważ Ty ją kochasz”.
?  PRZEBACZENIE jest „zobowiązaniem” trwającym całe życie.
?  Każdego dnia jesteśmy zaproszeni do przebaczania tym, którzy nas krzywdzą lub ranią.
„To jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem” – przypomina nam Jezus (J 15,12).

Modlitwa przebaczenia

Panie Jezu Chryste, proszę Cię dzisiaj, abym przebaczył wszystkim ludziom, jakich spotkałem w moim życiu. Wiem, że udzielisz mi siły, abym mógł tego dokonać i dziękuję Ci, że kochasz mnie bardziej niż ja sam siebie i bardziej pragniesz mojego szczęścia, niż ja go pragnę.
MÓJ OJCZE NIEBIESKI, przebaczam Ci te wszystkie momenty, kiedy śmierć weszła w moją rodzinę; chwile kryzysu, trudności finansowe i te wydarzenia, które uznałem za karę zesłaną przez Ciebie – gdy inni mówili: widocznie Bóg tak chciał”, a ja stałem się zgorzkniały i obraziłem się na Ciebie. Przebaczam. Ci moją niepełnosprawność fizyczną lub intelektualną. Proszę dzisiaj, oczyść moje serce i uzdrów historię mojego życia.
Panie mój, przebaczam SOBIE moje grzechy, winy i słabości, oraz wszystko to, co złego jest we mnie lub co ja uważam za złe. Wyrzekam się wszelkich przesądów i wiary w nie, posługiwania się, tablicami do seansów spirytystycznych, uczestniczenia w seansach wywoływania duchów, czytania horoskopów, odczytywania przyszłości, używania talizmanów i amuletów, wymawiania zaklęć na szczęście. Wybieram Ciebie jako mojego jedynego. Pana i Zbawiciela. Napełnij mnie swoim Duchem Świętym; Następnie przebaczam SOBIE branie Twojego imienia nadaremno, nie oddawanie Ci czci przez chodzenie do kościoła, ranienie moich rodziców, upijanie się, cudzołóstwo, homoseksualizm. Ty już mi to przebaczyłeś w Sakramencie pokuty i pojednania. Dziś ja przebaczam sobie samemu, także aborcję, kradzieże, kłamstwa, oszustwa, zniesławianie innych.
Z całego serca przebaczam mojej MATCE. Przebaczam te wszystkie momenty, w których mnie zraniła, gniewała się na mnie, złościła się i niesprawiedliwie mnie karała, gdy faworyzowała moje rodzeństwo. Przebaczam jej to, że .mówiła, iż jestem tępy, brzydki, głupi, najgorszy z jej dzieci i że dużo kosztuję naszą rodzinę; to, że byłem niechcianym dzieckiem, przypadkiem, błędem, i wyjawiła mi, że nie urodziłem się tym, kim ona by chciała. Przebaczam jej to, że mnie opuściła. Mamo, przebaczam Ci z całego serca mocą Chrystusowego przebaczenia. Niech Bóg Cię błogosławi. Podaję Ci rękę pokoju i pojednania.
Przebaczam mojemu OJCU. Przebaczam mu te dni i lata, w których zabrakło mi jego wsparcia, miłości, czułości lub choćby uwagi. Przebaczam mu brak czasu dla mnie i to, że mi nie towarzyszył w ważnych momentach mojego życia; jego pijaństwo, wulgaryzmy, kłótnie i walki z mamą lub moim rodzeństwem, jego okrutne kary, różne oszustwa, opuszczenie nas, odejście z domu, rozwód z mamą oraz jego zdrady. Tato, przebaczam Ci z całego serca mocą Chrystusowego przebaczenia. Niech Bóg Cię błogosławi. Podaj, Ci rękę pokoju i pojednania.
Panie, tym przebaczeniem pragnę ogarnąć również moich BRACI I SIOSTRY. Przebaczam tym, którzy mnie odrzucali i nie brali pod uwagę w swoich zabawach i rozrywkach, bardziej ufali swoim przyjaciołom, obmawiali, kłamali o mnie, nienawidzili mnie, obrażali się na mnie bez powodu, walczyli ze mną o miłość naszych rodziców, ranili mnie lub krzywdzili fizycznie. Przebaczam tym, którzy byli dla mnie okrutni, zazdrościli mi, wzywali do sądu, karali mnie lub w jakikolwiek inny sposób uprzykrzali mi życie upokarzając mnie.
Przebaczam mojemu NARZECZONEMU (NARZECZONEJ) to, że rozbił mi serce, zostawiając mnie zranioną i nieuczciwie wykorzystaną dla zabawy i własnego egoizmu. Przebaczam to, że naśmiewał się ze mnie i nie potrafił poważnie i odpowiedzialnie odpowiedzieć na moją miłość. Panie, przebaczam mojemu MĘŻOWI I ŻONIE brak miłości, czułości, rozsądku, wsparcia, uwagi, zrozumienia i komunikacji, wszelką winę, wady, słabości i te czyny i słowa, które mnie raniły i niepokoiły; brak należnego szacunku w pożyciu seksualnym, namowy do grzechu i każdy grzech, który nas oddzielał, a zwłaszcza zdrady małżeńskie – te ujawnione i nie ujawnione; zgorszenie dawane dzieciom tak w wymiarze religijnym, jak i wychowawczym.
Jezu, przebaczam moim DZIECIOM ich brak szacunku do mnie, nieposłuszeństwo, brak miłości, uwagi, wsparcia, ciepła, zrozumienia i należnej wdzięczności. Przebaczam im ich złe nawyki, odejście od Kościoła, wszelkie złe uczynki, które wzbudziły mój niepokój, żal i smutek.
Mój Boże, przebaczam RODZINIE MOJEGO WSPÓŁMAŁŻONKA I RODZINIE MOICH DZIECI: teściowej I teściowi, synowej i zięciowi i pozostałym osobom, które przez małżeństwo weszły do mojej rodziny, a które odnosiły się do niej z brakiem miłości, przebaczam ich słowa, myśli, uczynki i zaniedbania, które raniły mnie i nieraz zadawały dotkliwy ból.
Panie, proszę Cię, pomóż. mi przebaczyć moim KREWNYM: babci i dziadkowi, ciotkom, kuzynom, którzy ingerowali w sprawy naszej rodziny, a zaborczo traktując moich rodziców spowodowali w niej zamieszanie, nastawiali jedno rodziców przeciwko drugiemu. Przebaczam im ich obmowy, oszczerstwa i intrygi.
Jezu, pomóż mi przebaczyć moim WSPÓŁPRACOWNIKOM, którzy byli, lub są jeszcze nieprzyjemni lub utrudniają mi życie; tym, którzy zrzucają na mnie swoje obowiązki i zadania, którzy nie chcą szczerze współpracować, usiłują zagarnąć moje stanowisko. – przebaczam im. Wyciągam również rękę pojednania do moich ZWIERZCHNIKÓW, którzy nie chcieli się przekonać co do moich uzdolnień, nie ufali mi nie angażowali w zadania o większym stopniu odpowiedzialności; wszystkie te sytuacje, w których niesprawiedliwie faworyzowali innych, nieuczciwie dorabiali się majątku; sytuacje, w których stawałem się ofiarą ich głupich i złośliwych żartów, szantażu, zdzierstwa, zwolnienia z pracy i wszelkiego innego ucisku. Jezu, przebaczam mojemu PRACODAWCY także to, że nie płacił mi wystarczająco, nie docenił mojej pracy, nie chwalił za osiągnięcia.
Przebaczam także SĄSIADOM – ich hałasy, śmiecenie, uprzedzenia, obmawianie mnie i oczernianie, donoszenie na innych sąsiadów. Przebaczam również ich nieuczciwość, brak życzliwości, nieuprzejmość, zazdrość i zamkniecie się w sobie w postawie obojętności na cudzy los.
Teraz przebaczam wszystkim KSIĘŻOM, pastorom, zakonnicom, zakonnikom, parafianom, organizacjom parafialnym. i grupom modlitewnym, mojemu proboszczowi, duszpasterzowi, biskupowi, Papieżowi, całemu Kościołowi: brak należnego wsparcia, potwierdzenia mojej wartości; nieprzygotowane kazania, małostkowość, brak wrażliwości i zainteresowania moimi problemami; brak zachęty, której moja rodzina bardzo potrzebowała w chwilach kryzysu; także wszelkie zranienia, jakie zadano mnie lub mojej rodzinie, nawet w odległej przeszłości przebaczam wam dzisiaj z całego serca przebaczeniem Chrystusowym.
Panie, przebaczam OSOBOM ODMIENNYCH PRZEKONAŃ światopoglądowych i społeczno-politycznych, tym, którzy atakowali mnie, ośmieszali, dyskryminowali, przez których poniosłem szkodę materialną lub duchową.
Przebaczam PRZEDSTAWICIELOM INNYCH WYZNAŃ, którzy próbowali nawrócić mnie na siłę, napastowali mnie, atakowali, kłócili się ze mną narzucali mi swój punkt widzenia.
Przebaczam dzisiaj tym, którzy zranili mnie i dyskryminowali pod względem ETNICZNYM, wyszydzali, mówili dowcipy o mojej narodowości lub rasie, wyrządzili mojej rodzinie krzywdę fizyczną, emocjonalną lub materialną.
Panie, przebaczam też wszystkim SPECJALISTOM, którzy w jakikolwiek sposób mnie skrzywdzili: LEKARZOM, PIELĘGNIARKOM, PRAWNIKOM, SĘDZIOM, POLITYKOM I PRACOWNIKOM ADMINISTRACYJNYM. Wybaczam wszystkim pracującym w służbach społecznych: policjantom, strażakom, kierowcom autobusów, sanitariuszom, a szczególnie fachowcom, którzy zażądali zbyt wiele za swoją pracę.
Panie Jezu, przebaczam z serca moim NAUCZYCIELOM I WYKŁADOWCOM, zarówno dawnym jak i obecnym, tym, którzy mnie karali, upokarzali, obrażali, traktowali niesprawiedliwie, wyśmiewali, nazywali „tępym” lub „głupim”, zmuszali, żebym zostawał po szkole, wyżywali, uwzięli się na mnie, stawiali niesprawiedliwe oceny; to, że swoim zachowaniem rodzili we mnie różne lęki i kompleksy, że dawali mi odczuć, iż nie jestem przez nich kochany.
Jezu, przebaczam moim PRZYJACIOŁOM, którzy mnie zawiedli, zerwali ze mną kontakt, nie wspierali mnie i byli nieosiągalni, gdy ich potrzebowałem, pożyczyli pieniądze i nigdy nie oddali, plotkowali o mnie.
Panie Jezu, w szczególny sposób proszę o łaskę przebaczenia TEJ JEDNEJ OSOBIE, która w całym moim życiu zraniła mnie najbardziej. Proszę, pomóż mi przebaczyć temu, kogo uważam za mojego największego wroga; komu najtrudniej jest mi przebaczyć; o kim powiedziałem. że nigdy mu nie przebaczę. Wyciągam do tej osoby rękę pojednania.
Panie, SAM RÓWNIEŻ PROSZĘ O PRZEBACZENIE tych wszystkich ludzi – za ból, jaki im zadałem szczególnie moją matkę i ojca oraz mojego współmałżonka. Przepraszam z całego serca zwłaszcza za te największe krzywdy, jakie im wyrządziłem.
W imię Jezusa Chrystusa wyrzekam się wszelkiej nienawiści, obrazy i negatywnych uczuć do kogokolwiek. Jak Chrystus przebaczył mi, tak I ja przebaczam. Dziękuję Ci, Panie Jezu, te jestem teraz uwolniony od zła, jakim jest brak przebaczenia. Niech Twój Święty Duch zabliźni rany, napełni mnie miłością i światłem oraz rozjaśni każdy mroczny obszar mojej duszy.
Amen.

42 wypowiedzi do “Modlitwa o przebaczenie”

  1. Komentarz numer 1 przez: Kasieńka

    Na początek chciałam baaaaaaaaaaaaaaaaaaaardzo podziękowac ks. Pawłowi :) Ta Msza była piękna i to kazanie… Momentami w oczach zakręciły mi się łezki… Ale to było wspaniałe… Ks. Paweł pięknie mówił :) Na tej Mszy zrozumiałam, że przebaczenie jest wolnością i spokojem… Tylko dzięki niemu mogę byc spokojna… Dotarło też do mnie, że tylko Jezus może mi pomóc przebaczyc i bez Niego nie dam rady… Kiedyś myślałam, że nie mam co przebaczac, zawsze jak ktoś mnie skrzywdził czy zranił – winę zwalałam na siebie… Zawsze myślałam, że tylko ja popełniam błędy… Jednak teraz zauważyłam, że każdy może popełnic błąd i nie zawsze to ja zawodzę, tylko muszę przebaczac tym, którzy mnie skrzywdzili… Po niedzielnej Mszy powiedziałam po cichu: Panie Jezu, pomóż mi, chcę WSZYSTKIM, którzy mnie, skrzywdzili, zranili, na których się zawiodłam, chcę Im przebaczyc!!! Wierzę, że Jezus mi pomaga i każdego dnia daje mi tą siłę, potrzebną do wybaczania… Ciągle próbuję wybaczac też sobie… Ale z tym chyba trochę gorzej… A komu najtrudniej wybaczyc? Hmm… Myślę, że najtrudniej wybaczyc właśnie sobie… Jak zawiodę się na sobie to nie mogę się pozbierac… To jest najtrudniejsze (przynajmniej dla mnie…). Nigdy nie potrafiłam sobie niczego wybaczyc… Ale ciągle próbuję i wierzę, że Jezus mi pomoże :) Jeszcze raz z całego serducha dziękuję ks. Pawłowi :) i pozdrawiam gorąco :)

  2. Komentarz numer 2 przez: afroo

    ..przebaczenie to trudna sztuka miłości..

  3. Komentarz numer 3 przez: Tom

    Dziękuję za tę modlitwę przebaczenia; wspaniała jest!

  4. Komentarz numer 4 przez: rybka_sylwia

    Najtrudniej jest przebaczyć samemu sobie… Niestety…

  5. Komentarz numer 5 przez: ~...~

    Może paradoksalne, ale najtrudniej chyba jest przebaczyć samemu sobie, bo człowiek krzywdząc innych widzi swoją własną nędzę, czym krzywdzi również siebie oraz tym, których najbardziej się kocha, bo rany zadawane przez najbliższych bolą szczególnie, a i dostrzega się wówczas nędzę tego drugiego człowieka?. Każda zadana rana to obustronny ból?
    Ale chociażby ból był nie do wytrzymania trzeba przebaczać: ?Jeśli bowiem przebaczycie ludziom ich przewinienia, i wam przebaczy Ojciec wasz niebieski. Lecz jeśli nie przebaczycie ludziom, i Ojciec wasz nie przebaczy wam waszych przewinień?. /Mt 6, 14-15/ Te słowa muszą znaleźć posłuch, bo bez przebaczenia nie ma zbawienia?.

  6. Komentarz numer 6 przez: wojcieszek63

    SOBIE…

  7. Komentarz numer 7 przez: Sylwia

    Moim zdaniem najtrudniej jest przebaczyć sobie…swoje niedoskonałości, zwątpienie…

  8. Komentarz numer 8 przez: Wioleta

    Najtrudniej przebaczyć Panu Bogu, bo najtrudniej go zrozumieć. Przypominam sobie śmierć dwóch bliskich osób. Obie odeszły, bo Bóg tak chciał. Gdyby zabił je ktoś inny… jakiś wypadek, inny człowiek, błąd lekarza – cokolwiek! Mylić się, błądzić jest rzeczą ludzką. Grzeszyć też. Ale Pan Bóg… on w swej doskonałości powołał te osoby do siebie jakby z premedytacją. Trudno jest Pana Boga zrozumieć, dlatego trudno mu wybaczyć. Poza tym łatwiej wybaczyć komuś niedoskonałemu niż NAJWYŻSZEJ DOSKONAŁOŚCI. Ideałom wybacza się trudniej.

  9. Komentarz numer 9 przez: Natalia

    Panie Boże, naucz mnie przebaczać. Naucz mnie zapominać o sobie samej. Prowadź mnie Twoimi ścieżkami, pokaż, jak wypełniać Twoją wolę i najrzadziej powtarzać „Ojcze, oddal ode mnie ten kielich”

  10. Komentarz numer 10 przez: Jowita

    Zawsze warto przebaczać! Teraz faktycznie jest czas szczególny, bo Wielki Post, ale powinniśmy być „przyzwyczajeni” do przebaczenia. A modlitwa o przebaczenie do tego pięknie mobilizuje. Zawsze jak mam jakiekolwiek wątpliwości w tej kwestii do niej właśnie zaglądam. Żałuję tylko, że nie miałam okazji wysłuchać słów ks. Pawła. Wiem jednak, ze powiedział to pięknie, bo pamiętam jak przemawiał do nas podczas rekolekcji oazowych. No a poza tym nie będę oryginalna, bo również uważam, że najtrudniej przebaczyć sobie. To wymaga naprawdę sporo wysiłku i przede wszystkim pokory, a którą ja szczególnie się zawsze modlę.

  11. Komentarz numer 11 przez: Klaudioszka

    Uwazam, ze najtrudniej jest wybaczyc zdrade. Bo ona pociaga za soba jednoczesnie szczerosc i zaufanie. Kiedy ktos nas zdradzi ( chlopak, przyjaciolka) nei mozemy sie z tym pogodzic. Czesto wyszukujemy wtedy winy w sobie ale to przeciez nie my zdradzilismy prawda ? . Uwazam ze wybaczac trzeba sie nauczyc bo bez tego nie mozna zyc. Bo jest teraz nei wybaczymy temu chlopakoi badz kolezance to czy za kilkanascie lat jak sobie o nim/niej przypomnimy bedzie nam sie kojarzyc dobrze ? Nie sadze. Poza tym kazdy popelnia bledy, jest to rzecza ludzka wiec skoro inni wybaczaja nam nasze czemu my nie mamy wybaczyc im ich ? .
    P.S Najtrudniej jest wybaczyc nie tylko samemu sobie ale rowniez osobom bardzo waznym w naszym zyciu ;)

  12. Komentarz numer 12 przez: krzysiek

    Komu najtrudniej przebaczyc? Chyba temu, kto uważa że jest najlepszy, a takimi nas chce stworzyc świat: bądź pierwszy! obojętnie jak! jesteś idealny! …
    I obojętnie wtedy czy przebaczyc sobie, czy komukolwiek innemu. Jeśli uważamy siebie za najlepszych nie przebaczymy nigdy…

  13. Komentarz numer 13 przez: pasTor

    Trudno jest komuś wybaczyć np.zdrade jak trudno wybaczyc, trudno przebaczyc mi komus kto mnie denerwuje, kto mi dokucza a sam bardzo czesto to robie.
    A jednak Bóg przebacza nam wszystko bez wzgledu na wszystko. Ja najtrudniej przebaczam sobie nie potrafie:(…
    Albo mojej dziewczynie gdy jej nie widze ale gdy ja zobacze a sie pokłócimy albo cos to od razu Ją przytulam i mówie Kocham Cię i od razu lzej na duszy. A sobie wybaczam w konfesionale gdy słysze ,,I JA ODPUSZCZAM TOBIE GRZECHY …”
    Pozdrawiam tych którzy potrafią przebaczć:P

  14. Komentarz numer 14 przez: Pati

    Przebaczenie… ten problem w moim życiu ostatnio dość intensywnie się rozwija. Nie zdawałam sobie sprawy jak bardzo nawet nieuświadamiany sobie brak przebaczenia może zaważyć na naszym usposobieniu, duchowości i stosunku do innych ludzi.
    dziękuję Panu bogu, że pozwolił mi spotkać Człowieka, który pokazał jak bardzo ważny to element naszego funkcjonowania.
    Nie umiem jeszcze przebaczać do końca… Jest we mnie jeszcze wiele ran powodowanych właśnie brakiem przebaczenia Panu Bogu, sobie i innym… Ale uczę się. Uczę się przebaczać :)

    Kiedy rozmawiałam z pewnym księdzem właśnie na ten temat, powiedział, że słyszał kiedyś takie słowa – ‚Mówią, że wielu ludzi choruje na nadciśnienie powodowane stresem. A tak naprawdę nie ma nadciśnienia. jest tylko brak przebaczenia’ ;)

  15. Komentarz numer 15 przez: szaf.Robert

    ?Jeśli brat twój zawini, upomnij go; i jeśli żałuje, przebacz mu. I jeśliby siedem razy na dzień zawinił przeciw tobie i siedem razy zwróciłby się do ciebie, mówiąc: żałuję tego, przebacz mu? Łk 17, 3-4

    Trudno jest przebaczyć komuś?do momentu, gdy sami potrzebujemy przebaczenia

    O wiele lepiej, gdy zapomnisz o urazach i uśmiechniesz się, niż gdy będziesz pamiętać o nich i będziesz smutny.

    ?Bo jeśli odpuścicie ludziom ich przewinienia, odpuści i wam Ojciec wasz niebieski. A jeśli nie odpuścicie ludziom, i Ojciec wasz nie odpuści wam przewinień waszych? (Mat 6:14-15).

  16. Komentarz numer 16 przez: Anna

    Nie jestem w stanie!

  17. Komentarz numer 17 przez: dodi

    Przebaczenie to oznaka słabości. Chcecie to przebaczajcie, ja nie chcę być słaby, mięczakiem nie jestem

  18. Komentarz numer 18 przez: szaf.Robert

    Każdy z nas związany jest z Bogiem, pewną nitką. Kiedy popełniamy grzech, ta nić się przerywa. Ale kiedy ubolewamy nad naszą winą – Bóg zawiązuje na nitce supełek i w ten sposób staję się ona krótsza. Przebaczenie zbliża nas do Boga.
    O przebaczeniu powiedziano już wiele, ale na pewno nie wszystko. To temat nie tylko dla filozofów i etyków. Są ludzie, którym poczucie krzywdy i chęć odwetu zabierają wiele lat życia. Bywa i tak, że zdolność do wybaczania pojawia się nagle, nieoczekiwanie, nie wiadomo skąd.

    ?Przebaczyć. Zapomnieć. Żyć dalej bez urazy, bez chęci odwetu. Przebaczyć i żyć godnie… Przebaczyć i pozostać sobą… A może nie przebaczać? Przebaczyć i zapomnieć, to w jakiś sposób zrezygnować z siebie. Przebaczyć, to również podporządkować się silniejszemu, a czasem utracić podstawowe prawo do obrony swojej godności, swojego JA.

  19. Komentarz numer 19 przez: szaf.Robert

    Domem ? jest związek, miłość, zaufanie i bezpieczeństwo. W momencie zdrady ? zawala się. Pozostają jedynie fundamenty – więc to co było na samym początku. Jednak jest coś jeszcze ? ruiny budynku ? one odzwierciedlają zdradę, która na zawsze pozostaje w pamięci, symbolizując zniszczenie marzeń i zakłócenie spokoju.

  20. Komentarz numer 20 przez: Kasieńka

    Ja uważam, że przebaczenie to własnie pokazanie, że jest się silnym, wielkim :) Potrzeba wiele siły żeby przebaczyc, jak Ktoś nie potrafi przebaczyc to pokazuje, że jest słaby!!! Przebaczenie jest SIŁĄ i WOLNOŚCIĄ!!!

  21. Komentarz numer 21 przez: Ewa

    Mądrze napisałeś Robercie, że dom buduje się zaufaniem i miłością;jeśli tego zabraknie – zdrada przyjdzie, to wtedy ruina! Wali się dom i życie.

  22. Komentarz numer 22 przez: dodi

    No tak, jeśli kogoś nie lubię, i nie mogę polubić, to jak mu przebaczyć? nie da się, bo to lepiej jak mu się nie wiedzie niż układa się!

  23. Komentarz numer 23 przez: cdn

    Przebaczenie – a co to takiego? kto to wymyśłił? Nie ma i nie będzie. W jakim my świecie żyjemy? Takim, w którym nie ma miejsca na miłość, zrozumienie, przebaczenie, miłosierdzie. Jest za to zawiść, zazdrość, zdrada, niszczenie, zabijanie, plotka, egoizm. Gdzie wy zyjecie! Otwórzcie oczy!

  24. Komentarz numer 24 przez: cdn

    a jeszcze jedno! Nie mogę wybaczyć biskupom – Episkopatowi tego, że nie potrafią nas prowadzić, wskazać drogę. Nie ma episkopatu, nie ma przywódcy, który by dał przykład. Lustracji koniec ogłosili tzn – chwalą tych, co zdradzili, donosili, dbali o swoje tyłki i żeby lepiej było czerwonym, a nie ludowi. I chwalą tych co stołki zdobyli nieuczciwością, donosem, zdradą. A prawda nas wyzwolić miała, prawdę mieli głosić pasterze. Co z lewymi fakturami na pomorzu, co z wielkopolskim łowcą chłopców, co z denuncjuszem? O pomstę do nieba wołam

  25. Komentarz numer 25 przez: xmj

    Pomódl się lepiej

  26. Komentarz numer 26 przez: Kasieńka

    Przebaczenie jest, tylko nie każdy chce Je przyjąc!!! Często Go doświadczamy, tylko nie zawsze to zauważamy… Jezus nam przebacza każdego dnia, więc może warto się zastanowic nad naszym przebaczaniem… Zgadzam się z xmj – modlitwa pomaga!!! :)

  27. Komentarz numer 27 przez: sd

    jest bardzo trudno wybaczyć, przebaczyć jednak Warto przebaczać 77 razy nie nosić urazy w sercu i zyczyć dobrze osobie która skrzywdziła, wykorzystała, sponiewierała dobre imię, doprowadziała do upadku – trwać w nieustannej modliwtei za tą osobę, nie dopłacać złem za zło – nie jst łatwo lecz warto – wciąż sami potrzebujemy przebaczenia Chrystusa. Człowiek prawdziwie wolny jest wtedy gdy przebaczył i nie nosi urazy w sercu. Więc przebaczaj i czyń dobro pomimo wszystko

  28. Komentarz numer 28 przez: Pawlo

    Przebaczenie jest wielką łaską. Sam bardzo źle się czuję, kiedy się na kogoś gniewam. Z kolei, kiedy pojednam sie z tą osobą, przychodzi nieopisana ulga…

  29. Komentarz numer 29 przez: 777

    Na pewno sobie najtrudniej przebaczyć, przecież mamy ze sobą ?kontakt? cały czas, a wyrzuty sumienia nas nie opuszczają.
    Innym również trudno, ale przychodzi dużo łatwiej, gdy staramy się zrozumieć dane postepowanie i je usprawiedliwić.
    Za przebaczenie sobie można ?zabrać się? tylko wtedy, gdy druga strona nie czuje już bólu, zawodu, smutku, gniewu, spowodowanego naszym postępowaniem. A tego nie możemy być pewni do końca. Dlatego myślę, że lepiej jest, i życzyłabym sobie tego, być zawsze ?w porządku?, by nikogo nie ranić, nie zawodzić. Bo z przebaczeniem z obu stron może być później bardzo trudno.

  30. Komentarz numer 30 przez: wojcieszek63

    Kilka zdań do przemyślenia, które mogą pomóc w wejściu w proces przebaczenia?
    ?Masz prawo czuć się skrzywdzonym.
    Wypowiedzieć krzywdę, ale nie do krzywdziciela.
    Poczuć się upokorzonym krzywdą, przed Bogiem.
    Uczucia rodzące się z poczucia krzywdy, trzeba oddać Panu Bogu.
    Człowiek upokorzony wewnętrznie łaknie miłosierdzia.
    Modlitwa, post, jałmużna ? to rada na krzywdę.
    Znakiem przebaczenia jest zrozumienie postawy krzywdziciela.
    Przebaczamy, gdy nie ma w nas chęci zemsty.
    Zemsta nic nie daje, jest tylko przelewaniem krzywdy.
    Dlaczego sobie przebaczyć najtrudniej?
    Centralnym problemem jest urażona duma.
    Zranione ambicje nie pozwalają na szczerość wobec siebie?.

    Polecam rekolekcje ?Uzdrowienie wspomnień?, ?Akceptacja siebie??
    Lektura książki o. J. Augustyna ?Ból krzywdy. Radość przebaczenia? też się przyda.
    Choć nic na siłę. Każdy ma swoją dynamikę, ale spróbować warto.
    Pozdrawiam mocujących się ze sobą?

  31. Komentarz numer 31 przez: cdn

    Ludzie, życia nie znacie? Tak pięknie piszecie, ale czy to realne? Dzisiaj – gdy pożeramy się nawzajem?

  32. Komentarz numer 32 przez: niezapominajka

    Ktoś zranił, skrzywdził, wykorzystał… I tak po prostu wybaczyć? Być wielkodusznym? A gdzie w tym sprawiedliwość? Odwróćmy pytanie: czujemy się zranieni, skrzywdzeni, wykorzystani i mamy z tym żyć? Trwać w bólu, nienawiści? Nie warto płacić takiej ceny. Wybaczyć warto, przede wszystkim dla samego siebie. Jakość życia jest wtedy o wiele lepsza.
    Na znak pojednania łamiemy się opłatkiem. W codziennej modlitwie zapewniamy: „jako i my odpuszczamy naszym winowajcom.” Przebaczanie jest wielką cnotą. Przeszkodą utrudniającą przebaczenie jest pragnienie natychmiastowej gratyfikacji. Dam na mszę i Bóg mnie wysłucha. Powiem przyjacielowi: „zapomnijmy o tym, nic się nie stało” i od razu poczuję ulgę. Tymczasem zanim odczujemy ulgę, jaką daje prawdziwe wybaczenie, może upłynąć sporo czasu.
    Naszym życiem rządzą uczucia. Jeżeli pozwolimy, by zawładnęło nami uczucie gniewu, złości, żalu, nienawiści, to istnieje mała szansa na kontakt ze sferą duchową. Wtedy gniew, uraza, żal, nienawiść stają się naszymi władcami i to one kontrolują nasze życie.
    Jak przebaczać silniejszemu? Jak przebaczać bez możliwości ukarania? Przebaczenie to czasem nagroda przekazana krzywdzicielowi, której nie chcemy dać. Krzywdziciel nie poczuwa się do winy, a nawet nie dostrzega samej krzywdy, więc jak wybaczyć?
    Największa trudność to przebaczyć samemu sobie. Zwłaszcza, gdy jest się równocześnie skrzywdzonym i krzywdzicielem: co ma zrobić zgwałcona kobieta, która przerwała ciążę?
    Pobudką do przebaczenia powinna być powinność moralna i religijna. To uzdrawiające spotkanie z samym sobą. Polega na wyzbyciu się potrzeby zemsty i postrzeganiu siebie jako ofiary.
    Ksiądz Twardowski napisał: „Nie mów, że los cię kopnął. Jak Pan Bóg drzwi zamyka, otwiera okno.” Tak naprawdę nic nie dzieje się w życiu przypadkowo. Czyjaś kąśliwa uwaga, zazdrość, zawiść, śmierć bliskiej osoby… Coś wydarzyło się nie nam, tylko Dla Nas. Wszystko przydarza się nam dla naszego dobra. Trudno to od razu zrozumieć. Wystarczy jednak przyjąć na wiarę, że to miało jakiś głębszy sens, którego my nie jesteśmy na razie w stanie pojąć. To trudna do przerobienia lekcja, ale hartująca człowieka. Zaakceptować to, co się wydarzyło. Wybaczyć światu, Panu Bogu i samemu sobie…

  33. Komentarz numer 33 przez: Iku

    Może zabrzmi to paradoksalnie i dosyć dziwnie co napisze, ale uważam, że najciężej i najtrudniej jest wybaczyć coś samemu sobie.
    Nasze sumienie (właśnie, tyle o nim rozprawiamy, mówimy, piszemy ale tak naprawdę: co to jest „sumienie” ) jest naszym wyznacznikiem, naszym progiem wartości, naszą drugą „mamą” , która kiedy zrobiłam coś źle, stawiała mnie – małą dziewczynę, za warkoczyk do pionu :)
    Ciężko wybaczyć sobie, ponieważ jesteśmy swoim najostrzejszym krytykiem i prowodyrem wszystkich naszych sukcesów i porażek.
    Z pewnością łatwiej przychodzi nam przebaczenie drugiej osobie, nie mamy nic do stracenia,wtedy to ona a nie my pozostaniemy z „naderwanym sumieniem…

  34. Komentarz numer 34 przez: Ewa

    Urażona duma to wielki problem, ludziska coraz bardziej czują się urażeni, zadufani, na całe życie. Jak żyć z tymi emocjami, nie można normalnie funkcjonować bez przebaczenia. Bo to zabija

  35. Komentarz numer 35 przez: cdn

    O CZYM TY PISZESZ NIEZAPOMINAJKA! Trudno Cię zrozumieć.Nie zgadzam się, jak mogą uczucia rządzić w życiu??? Ty chyba kobietą jesteś . Czy ktoś Cię zranił? Skrzywdził? Bo tak wynika z tekstu.

  36. Komentarz numer 36 przez: Kasieńka

    A ja się zgodzę z Niezapominajką, uczucia potrafią nami rządzic… Emocje często mają nad nami przewagę… Kierują nas często złą drogą… Często nie potrafimy się opanowac przez uczucia… To one rządzą…

  37. Komentarz numer 37 przez: niezapominajka

    Przykro, że niektórzy nie rozumieją, o czym piszemy.
    Cdn… wiele pracy przed Tobą! Dużo krzyku w Tobie!

  38. Komentarz numer 38 przez: malgorzatkaka

    do CDN – w jakim swiecie zyjemy? w takim jaki sobie tworzymy sami. Masz racje jest duzo zawiści i zazdrości, ale miłości wiecej – może bywasz w złych miejscach, może sam je wybierasz? a ran nie prowadzi do przebaczenia, skończmy z rozpamiętywaniem – niech Bóg sądzi, a my … wybaczmy, prośmy o wybaczenie i módlmy się o roztropność, mądrośc i ciszę serca.

  39. Komentarz numer 39 przez: __Ewelinka__

    Popieram wiele osób juz tu piszących, najtrudniej jest przebaczyc sobie… Sami do siebie mamy dużo zaufania… A jak je stracimy… To boli chyba najbardziej…

  40. Komentarz numer 40 przez: karolina :)

    Mi najtrudniej jest wybaczyc osobom obcym, ktorzy mnie bardzo zranili..np.przyjaciółce ktora nie okazała sie przyjaciółka .Jednak umiem wybaczac…zycie jest takie krotkie a my nie zdajemy sobie sprawy z tego ze pozniej mozemy czegos załowac..Dlatego też przed podjęciem decyzji o przebaczeniu musimy się najpierw zastanowić nad tym, czy rzeczywiście wybaczyliśmy tej osobie, pogodzić się z losem, wygoić rany. Do tego najczęściej potrzeba czasu., mimo ze czas nie goi ran tylko przyzwyczaja nas do bolu..ale sprawia, że siła przykrości po pewnym czasie nie jest już taka wielka. Sprawia, że rany ? kiedyś dla nas tak znaczące ? stają się nam coraz bardziej obojętne.
    Podsumowując, po głębszym zastanowieniu się uważam, że jeżeli przebaczyć, to także zapomnieć ? to znaczy nie rozpamiętywać swych ran, pogodzić się z wrogiem i z przykrymi wspomnieniami, których nie da się wymazać całkowicie. Prawdziwe przebaczenie, zwłaszcza przy wielkich dotkliwych dla duszy i serca ranach, jest sztuką, wymagającą silnej woli, miłości i wyrozumiałości.

  41. Komentarz numer 41 przez: martusia @->----

    Przebaczać warto, chociażby przez wzgląd na własne sumienie, samopoczucie etc. Lepiej przebaczyć wrogowi niż żyć nienawiścią do niego.
    Dla własnego dobra należałoby kierować się uczuciami pozytywnymi ;-)

  42. Komentarz numer 42 przez: broda

    Również uważam, że warto jest przebaczać. Już stare ludowe porzekadło mówi : Zgoda buduje – niezgoda rujnuje” Gdyby ludzie potrafili przebaczać nie byłoby straszliwych wojen, pociągających za sobą miliony ofiar…
    Co do pytania „komu najtrudniej przebaczyć?” … Chyba nie chodzi tutaj o to, komu mamy przebaczać, ale co… Są rzeczy, które wydaje się, że są nie do przebaczenia… ale czy na pewno? Ojciec Święty Jan Paweł II potrafił przebaczyć swojemu zamachowcy – osobie przez którą wiele wycierpiał i która próbowała odebrać mu życie… Czy jest w naszym ziemskim życiu jakaś większa wartość niż życie? Chyba nie… Tak więc, jeśli można przebaczyć próbę odebrania życia, można przebaczyć wszystko – czego Wam wszystkim życzę.
    Tym samym przepraszam wszystkich za wszystko co złego uczyniłem i powiedziałem… Wybaczcie…

Napisz komentarz

Nick

Mail (wymagany)(nie będzie publikowany)

Strona www